۱۳۹۰ شهریور ۲, چهارشنبه

بخشهايي از خطبه سي و دو نهج البلاغه

در اين روز گاران مردم چهار گروهند:
- گروهي اگر دست به فساد نمي زنند،براي اين است كه روحشان ناتوان،شمشيرشان كندوامكانات مالي در اختيار  ندارند
- گروه ديگرآناني كه شمشير كشيده وشر وفسادشان را اشكار كرده اند، لشگرهاي پياده وسواره خود را گرد اورده وخود آماده كشتار ديگرانند،دين را براي به دست آوردن مال دنيا تباه كردند كه يا رئيس و فرمانده گروهي شوند يا به منبري رفته خطبه بخوانند.چه بد تجارتي كه دنيا را بهاي جان خود بداني وبا آنچه در دست خداست معاوضه نمايي.
- گروهي ديگر،با اعمال آخرت دنيا را مي طلبند وبا اعمال دنيا در پي كسب مقامهاي معنوي آخرت نيستند وخود را كوچك ومتواضع جلوه مي دهند ،گامها را ريا كارانه وكوتاه  بر مي دارند ، دامن خود را جمع كرده خود را همانند مومنان واقعي مي آرايند وپوشش الهي را وسيله نفاق و دورويي ودنيا طلبي خود قرار ميدهند 
- برخي ديگر، با پستي وذلت فقدان امكانات، از به دست آوردن قدرت محروم مانده اند كه خود را به زيور قناعت آراسته ولباس زاهدان را پوشيده اند .اينان هرگز در هيچ زماني از شب و روز ف از زاهدان راستين نبوده اند.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر